خطرات ژئوپلیتیکی و افزایش پریمیوم ریسک بدهی کشورهای نوظهور

این مطالعه تأثیر خطر ژئوپلیتیکی بر پریمیوم‌های ریسک بدهی دولتی اقتصادهای نوظهور (EMEs) را بررسی می‌کند و به دو معیار اصلی ریسک بدهی می‌پردازد: اسپردهای پنج‌ساله SCDS و اسپردهای EMBI که نشان‌دهنده هزینه بیمه در مقابل نکول و بازده اضافی سرمایه برای اوراق کشورهای نوظهور هستند.

سه نکته کلیدی ارائه می‌شود: اول، خطرات ژئوپلیتیکی بر هر دو اسپرد SCDS و EMBI اثر می‌گذارد؛ دوم، تهدیدهای ژئوپلیتیکی (خطرهای پیش از وقوع) نسبت به رویدادهای واقعی اثر قوی‌تر و بلندمدت‌تری دارند؛ سوم، شرایط کلان-مالی این تأثیرات را تشدید می‌کند و پس از آغاز درگیری روسیه–اوکراین پاسخ‌ها تغییر قابل توجهی یافت.

نتایج نشان می‌دهد مدل‌سازی انتقال-وابسته به وضعیت، اهمیت ویژه‌ای در درک اثرات ژئوپلیتیک دارد و پس از آغاز جنگ روسیه–اوکراین، پریمیوم ریسک بدهی در EMEs نسبت به پیش از آن به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر این خطرات قرار گرفت و همگرایی ریسک دولتی افزایش یافت.

نکات کلیدی

• خطرات ژئوپلیتیکی منجر به افزایش پریمیوم‌های ریسک بدهی می‌شود و اسپردهای SCDS نسبت به EMBI پاسخ قوی‌تری دارند، به‌خاطر نقدشوندگی بالاتر/SCDS استفاده برای پوشش ریسک.
• تهدیدها (خطرات آتی) نسبت به رویدادهای واقعی اثر بلندمدت‌تری دارند و بازارهای اوراق از همین تهدیدها پیش از وقوع واکنش می‌دهند.
• شرایط کلان-مالی تشدیدکننده این اثرها است و پس از آغاز جنگ روسیه–اوکراین، پاسخ‌های اسپردها به خطرات ژئوپلیتیکی شدیدتر شد.

منبع خبر: bis_org

#خطرات_ژئوپلیتیکی #پریمیوم_ریسک_دولتی #بازارهای_نوظهور #ریسک_اعتبار_دولتی