در این فصل موارد زیر را می‌آموزند:

۱. هنر تفسیر اعداد

یاد می‌گیرند که ارزیابی عملکرد فراتر از یک علم ریاضی خشک است؛ آن‌ها می‌آموزند که چگونه داستان واقعی پشت اعداد بازدهی را کشف کنند و چرا معیارهای سنتی مثل «میانگین بازدهی» برای دارایی‌های پیچیده گمراه‌کننده است.

۲. تسلط بر ابزارهای پیشرفته سنجش ریسک

به جای تکیه صرف بر نسبت شارپ (که محدودیت‌هایی دارد)، کار با ابزارهای دقیق‌تری را فرا می‌گیرند:

• نسبت سورتینو (Sortino): برای تمرکز بر ریسک‌های نزولی (زیان).
• نسبت کالمار (Calmar): برای سنجش عملکرد در برابر حداکثر سقوط سرمایه (Drawdown).
• نسبت ترینور (Treynor): برای ارزیابی دارایی در یک سبد متنوع.

۳. ارزیابی تخصصی املاک و صندوق‌های خصوصی (PE)

تفاوت حیاتی بین دو معیار کلیدی را درک می‌کنند:

• MOIC (ضریب سرمایه): چه مقدار پول نقد برگشته است؟ (چقدر سود کردیم؟)
• IRR (نرخ بازده داخلی): سرعت بازگشت پول چقدر بوده است؟ (ارزش زمانی پول).

۴. شناسایی عوامل پنهان کاهنده سود

با مفاهیمی مثل «کشیدگی پول نقد» (Cash Drag) آشنا می‌شوند؛ یعنی چطور پول نقد راکد (پودر خشک) و کارمزدهای پنهان (Fee Drag) می‌توانند بازدهی کل پورتفوی را پایین بکشند.

۵. ساختارهای توزیع سود

آشنایی با نحوه تقسیم سود در صندوق‌های خصوصی از جمله ساختارهای آبشاری (Waterfall Structures).